Jestem. Byłem. Zawsze byłem. Chociaż nie pisałem. Czy będę? Czas pokaże. Czas pokaże czy znów nie spadnę z hukiem na samo dno. Dziwny jest ten czas. Teraz czuję, że otwiera się kolejny etap życia. Gdzieś pomiędzy 16 a 17 sekundą z tych 42, które zostały mi dane tutaj, na Ziemi. A dziwny i kolejny jest dlatego, że zaczynam zadawać sobie pytania. Czego chcę? Czego potrzebuję? Co mam? Po co było wszystko do tej pory? Na to ostanie pytanie znam odpowiedź chyba najpełniejszą, bo pamiętam wszystko to co chcę pamiętać, jakby ktoś zrobił mi oczyma zdjęcia i umieścił w głowie, choćbym chciał to tego wszystkiego nie potrafię wyrzucić i tak na prawdę nie chcę, bo to tworzy mnie teraz jakim jestem. A teraz jestem taki jaki jestem, a tego stracić nie chcę, tego się boję. Nie mam nic, oprócz siebie i umiejętności, dzięki którym cało zło tego świata i zło ludzi mam głęboko w dupie, nie mam dwóch twarzy, choć mógłbym mieć, bo spotykam dwulicowość na każdym kroku, nie jestem Tobą - to nie jest egoistyczne podejście, choć kiedyś zdawało mi się inaczej. Zaczynam czuć, że najważniejsze sprawy są poza ujęciem kadru - niedostrzegalne, w natłoku zwyczajnych zdarzeń, gdzieś pomiędzy wszystkim, przesycające każdą sekundę myślami, emocjami i uczuciami, które sprawiają, że chce się działać, żyć, być. Zaczynam czuć, że najważniejsze słowa są bez słów i bez świadków, choć to słowo kreuje świat, nie mój świat. Zaczynam też czuć to czego chcę teraz - nie stagnacji lecz stabilności, nie teraźniejszości lecz przyszłości, jeszcze bardziej niż być chcę czuć.
Siedzę i wcinam żelki, które na dobrą sprawę przypominają mi to czego nigdy zapomnieć nie mogę, w sumie to zawsze jak wcinam żelki to jakoś tak mądrzej i głębiej myślę. Odgryzam im główki, zawsze wcinanie żelków od tego zaczynam, a później to jakoś już idzie.
Dziwnie toczy się to życie, a ja zastanawiam się czy to ja nadaję mu taki bieg, czy Bóg - coraz mniej wierzę, że robię to ja... sobie bym nie zaufał.
Wcinam żelki. Wracam do tego co piękne, aktywnie czekam na to co piękne. Jestem. Byłem. Będę. Zawsze będę...